Jak wspierać dziecko ze skłonnością do infekcji

Kiedy dziecko ma skłonność do nawracających infekcji, a rodzice przesadnie reagują wyolbrzymiając ewentualne zagrożenia, otaczając je nadmierną troską, dziecku może udzielać się niepokój otoczenia, który niekorzystnie wpływa na jego psychikę i utrudnia proces leczenia.

BUDOWANIE POZYTYWNYCH RELACJI
Częste wizyty dziecka w placówce medycznej są dobrą okazją do nawiązania przyjaznych relacji
z personelem medycznym, tak aby mały pacjent nie czuł lęku na sam widok gabinetu i białego fartucha lekarza czy pielęgniarki.

Istotne jest, aby dziecko w kontakcie z personelem medycznym miało zapewnione poczucie bezpieczeństwa, które jest podstawą wzajemnego zaufania, ma wpływ na kształtowanie otwartych, przyjaznych relacji oraz pozwala dziecku na szybszy powrót do zdrowia.

Chore dziecko często nie rozumie, co się z nim dzieje, boi się, ponieważ nikt z nim nie rozmawia na temat jego sytuacji. Narastający niepokój może z jednej strony prowadzić u niego do złości i buntu wobec otoczenia, na przykład poprzez odmowę przyjmowania lekarstw lub nieprzestrzegania zaleceń lekarza. Z drugiej strony konsekwencją takiej sytuacji może być smutek i przygnębienie dziecka.

JAK ROZPOZNAĆ OBNIŻONY NASTRÓJ U DZIECKA?

Dziecko z obniżonym nastrojem jest apatyczne, ma niechęć do kontaktów z otoczeniem, jest smutne i przygaszone. Może uskarżać się na bóle głowy, brzucha, brak apetytu, zaburzenia snu. Często ma trudności w swobodnym wyrażaniu uczuć.

JAK POMÓC DZIECKU?
Przede wszystkim zacząć od rozmowy i uważnego wysłuchania dziecka oraz okazania mu zrozumienia dla jego trudnej sytuacji.

Należy przekonać dziecko, że jest bezpieczne, otoczone troską i że na pewno wkrótce wróci do zdrowia, do zwykłych zajęć, zabawy oraz kontaktów z kolegami. Warto pamiętać, aby chwalić dziecko za każdym razem, kiedy stara się przezwyciężyć różne niedogodności związane z chorobą, wzmacniać je i dowartościowywać.

Dziecku należy mówić o chorobie zrozumiałym dla niego językiem, odwołując się do konkretnych
przykładów. Nie wolno ukrywać przed nim niedogodności związanych z chorobą, ale też nie wolno straszyć dziecka.

Warto "podpowiedzieć" małemu pacjentowi, jak może dbać o siebie, aby miał poczucie kontroli nad własnym organizmem, a także zachęcić je do współpracy w procesie leczenia.

Należy wytłumaczyć także, dlaczego potrzebne są przykre zabiegi, takie jak np. pobranie krwi i spokojnie do nich przygotować dziecko.

W procesie leczenia dziecka bardzo ważna jest też postawa rodziców, którym należy uświadomić, że nadmierna opiekuńczość może utrudniać proces terapii. Warto natomiast zachęcać ich do stwarzania takiej sytuacji dziecku (stosownie do jego wieku), w której miałoby okazję do uczenia się odpowiedzialności za własne zdrowie.

ZDROWA TERAPIA
Medycyna zna dobrze terapeutyczne znaczenie zabawy w procesie leczenia dziecka. Jest ona bardzo ważna, dlatego należy zadbać, aby dziecko miało możliwość zabawy nawet wtedy, gdy jest chore.

Zabawa z chorym dzieckiem powinna być dostosowana do jego aktualnego stanu zdrowia. Nie powinna go męczyć, rozdrażniać i nadmiernie absorbować. Istotne jest, żeby sprawiała mu radość.

Warto podpowiedzieć rodzicom, żeby poczytali choremu maluchowi ciekawą książkę, jeśli konieczne jest spokojnie leżenie w łóżku. Można też udostępnić małemu pacjentowi zabawkę lub urządzenie multimedialne. Radość z zabawy wpływa na poprawę samopoczucia i wspomaga proces leczenia.